X
تبلیغات
رایتل
برای کودکا نمان تنبیه نه  چاپ
تاریخ : جمعه 6 آذر‌ماه سال 1388

آیا تنبیه می تواند روش صحیح تربیتی باشد ؟

تنبیه واردکردن یک عمل آزار دهنده در موقعیت خاصی است که می تواند احتمال وقوع رفتار نامطلوب راکاهش دهد. در واقع هر نوع عملی که موجب نامیدی کودک و گرفته شدن شادمانی اوشود مانند کتک زدن، عصبانیت ، احمق جلوه دادن ، توهین و تحقیر کردن، سرزنش کردن، زندانی کردن و ممانعت از تفریح و بازی، تنبیه می باشد و می تواند به دو نوع باشد:

1- عمل ناخوشایند ونامطلوب مثل کتک زدن درد و ناراحتی فیزیکی یا روانی

2-  بازداری وممانعت از اعمال لذت بخش مثل مانع شدن از بازی کردن ، تماشای تلویزیون یا محروم کردن از ساعت ورزش و استراحت یا عدم استفاده از اسباب بازی و............به نظر می رسد روش دوم معقول و پذیرفتنی است.

  وقتی سخن از «تنبیه» به میان می‌آید، اولین چیزی که به ذهن می‌رسد معنای «انضباط» است. در نتیجه بعضی از افراد تنبیه را با انضباط و اطاعت کورکورانه مترادف می‌دانند. یعنی معتقدند که انضباط در سایه ی اطاعت کورکورانه به‌دست می‌آید و منضبط کسی است که بدون اظهارنظر، دستور مافوق خود را اجرا نماید.متأسفانه بسیاری از والدین و مربیان نیز همین فرض‌ها را پذیرفته‌اند و معتقدند اگر کودک از آنها اطاعت محض کند، کودکی منظم و سر به راه بوده و در غیر این‌ صورت باید تنبیه گردد. به عقیده ی آنان ترس از تنبیه، کودک را به اجرای وظایف معین وا می‌دارد و مانع از انجام کارهای خلاف مقررات می‌گردد.درست است که تنبیه اثر فوری دارد و کودک را از ادامه ی تخلف باز می‌دارد ولی او را نسبت به زشتی کار، آگاه نمی‌سازد. بنابراین اصلاً اثر تربیتی ندارد گذشته از این که اثرات منفی زیادی نیز بر روان کودک باقی می‌گذارد. اصول تربیت اقتضا می‌کند که آدمی عمل خلاف را نه از ترس تنبیه، بلکه به صرف خلاف بودن آن مرتکب نشود و تنها برای این که وجدانش از ارتکاب به گناه مبرا باشد، از انجام آن سر باز زند پس تنبیه، در درازمدت عملاً رفتار تنبیه شده را از خزانه ی رفتار حذف نمی‌کند و توفیق موقتی آن به بهای گزاف کاهش کارآمدی کلی فرد و خوشوقتی او تمام می‌شود.

 دلایل روانشناسان برای نامناسب بودن تنبیه از قرار زیر می‌باشد:

آثار جسمی‌ روانی: تنبیه آثار جانبی و هیجانی نامطلوب بر جسم باقی می‌گذارد. کودک تنبیه شده می‌ترسد و حتی گاهی این ترس خود را به محرک‌های مختلفی که هنگام تنبیه شدن حضور دارند نیز تعمیم می‌دهد.

بی‌اثر بودن آن: تنبیه به کودک نشان می‌دهد که چه کار نکند، نه این که چه کار بکند. در قیاس با تقویت و تشویق، تنبیه عملاً هیچ‌گونه اطلاعاتی در اختیار ارگانیسم قرار نمی‌دهد.

اثر معکوس تربیتی تنبیه: وقتی که کودکان تنبیه می‌شوند، تنها چیزی که می‌آموزند، این است که در بعضی موقعیت‌ها صدمه زدن به دیگران جایز است